7.5.08
Επίσκεψη στο Παλιό σπίτι
Ετικέτες Πάσχα
She at 12:25 π.μ.
3 Comments
-
at 8 Μαΐου 2008 στις 10:19 μ.μ.
Riddler said... Αυτές οι ταπετσαρίες όσο συμπαθητικές και αν είναι δεν μπορώ να μην ομολογήσω ότι μου προκαλούν ένα αίσθημα μελαγχολίας. Πιστεύω θα πέθαινα από ασφυξία αν ζούσα περιτριγυρισμένος από αυτά τα επαναλαμβανόμενα μοτίβα τους που ρουφούν λαίμαργα κάθε καλή διάθεση.
Ελπίζω να μη ζει κανείς εκεί μέσα.
Καλό βράδυ She!
Γεια!-
at 9 Μαΐου 2008 στις 2:14 π.μ.
She said...
χεχε, όχι κανείς δεν ζει πια. Αυτή είναι η διαφορά μας, εμένα μου αρέσει η αυτή η γλυκιά θλίψη που ανάβιώνει μέσα τους.
-
at 26 Μαΐου 2008 στις 9:31 μ.μ.
drakator said...
Ωραίες φωτογραφίες!
Το σχόλιό σου για τη "γλυκιά θλίψη" μου θυμίζει το γεγονός ότι η "μελαγχολία" θεωρούνταν "αρετή" τον προηγούμενο αιώνα και σήμερα κατατάσσεται στις ψυχολογικές αρρώστιες.
(Άλλες εποχές)